પરોઢ વિષય

કોઈ સવારને જયીને કહી દે રોકાઈ જા
સૂર્યની પેહલી કિરણને કહી દે રોકાઈ જા

રાત્રી તો આખી આખરે વિતી ગયી છે
સમય સીમા પણ પાર કરી દીધી છે
પણ મારું મન હજીય ના જાણે શેનું ભૂખ્યું છે
નીરસ થયી અજાણ્યા એવા નીરનું તરસ્યું છે
હ્રીદયને ઉઝેડી ઉઝેડી કૈક માંગે છે
રક્ત, અશ્રુ થી વધૂ આપેક્ષે છે

મારા મન હવે તો તું શાંત થયી જા
આવી પરોઢ પહર તું શાંત થયી જા

મારી ભોળી સમજને હવે હું શું કહું?
અજ્ઞાતનાં ભંડારમાંથી અજ્ઞાત કૈક કેમ શોધું?
તારી ઈચ્છાઓનું બસ નામ તો આપવું હતુ
શબ્દો ન હોય તો એક સંકેત તો આપવું તુ
મારા મનની વાત મારા મનને જ સમજાવું છું
નહિ હારયો પણ હા હું હવે તો થાક્યો છું

નહિ કહેતો હું તને તારી પીડા તુ ભૂલી જા
મારી આ પંક્તિઓની ભેટ સ્વીકારી તુ માની જા

પ્રેમ ગીતો

સંધ્યા વિતી ને રાત્રિય અડધી થયી

ટમ ટમ તારાઓ પણ સવાર સંકેતે સંતાયા

પણ આ પાંચ પળો ત્યાની ત્યાંજ રોકાયી

તારી સંગ બે પ્રેમ ગીતો મેં જેમાં સાંભળ્યા

જગત આખુ ભૂલીને - સમય મજધાર ડૂબીને

સાંજ પડી ગયી

એક ક્ષણ તો થોબી જાને
જો હું પાછળ રહી ગયી.
બે પગલા ધીમા માંડ ને
હું બસ થોડી થાકી ગયી.

ક્ષિતિજે મને દેખાયી મંઝીલ
આટલે દૂર આવી કેમ હારી ગયી?
મારી સંગ ઝટ માંડ ચાર પગલા
મોડુ થયુ, સાંજ પડી ગયી.

આખરે જ્યારે

વર્ષો વર્ષ રોયી રોયી માંગ્યા
મેળાપનો બસ એક જ દિ
મળ્યા જ્યારે મને આખરે
તો ચાલીસ પણ ઓછા લાગ્યા

સ્નેહ ભરી બસ એક સ્પર્શ માંગી તી મેં
રાત્રી નભ તારા સંગ લડી લડીને
મળી જ્યારે મને આખરે
તો હજારો પણ ઓછી લાગી

તારા ઝાંઝર ની છમ ને બંગડી ની ખન
તરસી તરસી બસ સાંભળી તી મેં કલ્પનામાં
ઝાલ્યો આખરે મેં જ્યારે હાથ તારો
તારા ચંચળ નયન નૃત્ય થી જ મન ભરાયુ નહિ

નાવડી

બૂંદ બૂંદ થી છે ગાગર
ગાગર ગાગર થી સાગર
સાગર મધ હુ અને તુ
તારી મારી નાવડી અને આપણો નાવક

ક્યારેક સ-ર-ર-ર-સર જતી
તોફાનો સંગ પણ લડતી
છીછરા હોય કે ઉંડા ઉંડા પાણી
સૌ લહેરને સુવન્દન મડતી

શક્ય હોય તો

શક્ય હોય તો કોઇ આવી સમજાવે
ક્ષણ ભર બસ મન મારુ મનાવે
અહિંયા તો લિધા વિના નામ તારુ
પળ ગુજરે તો આહ છૂટે
ત્યાં શુ દી મહિનો ને વર્ષ
કેમનુ ગુજરે જીવન આખે આખુ?

ઇચ્છુ છુ...

મારુ હ્રુદય દર્દ પંક્તિ બે પંક્તિમાં
કે નાનકડી એવી એક કવિતામાં
તને વ્યક્ત કરવા હુ ઇચ્છુ છુ

મારી ખોવાયેલી કલ્પનાની શોધમાં
પ્રેરણા સાગર તટે સંધ્યા ટાણમાં 
મારી વ્યથા કથા હુ તને કેહવા ઇચ્છુ છુ

મારી હથેડીથી સરતી રેતીની એક એક કણમાં 
તારા વિના વિતાવી એવી એક એક ક્ષણમાં 
........................................................
ખોવાયેલો એવો હુ તને પામવા ઇચ્છુ છુ 

સોનેરી

સોનેરી રેતીથી આ રણ છે

કે રણથી આ રેતી સોનેરી?

છે તો બેય રણ અને રેતી સોનેરી

પણ રેતી વિના શુ રણ અને શુ સોનેરી?

તુ સાંભળને

એક વાત કહુ તુ સાંભળને

આજે કહી દઉ હુ તુ સાંભળને

હસીશ નહી તુ સાંભળને

હળવે મલકાય તુ સાંભળને

સાચુ બોલુ તુ સાંભળને

મારા મનની વાત તુ સાંભળને

મનમાજ બોલુ તુ સાંભળને

હ્રુદય પડઘો તુ સાંભળને

પાસે બેસી તુ સાંભળને

હાથ પકડીને તુ સાંભળને

તુ સાંભળને તુ સાંભળને

ચાલ કાલે કહીશ તુ સાંભળજે 

સપ્રેમ

આ સમય આ સાંઝ અને સંધ્યા

એક ઝલકમા જીવન જન્મો મેં જોયા

આ સંગ આ સાથના સૌ સંકેત 

આંચડમાથી ભેટ્યા મને તેં સપ્રેમ 

જીવવા પેહ્લ

બિન હેત બિન શ્વેત બિન મીત પ્રીત
આજ મારી સ્વરચી રજની સમીપ
શોધુ લૈ લે કોઇ ક્ષન ભર જો પક્ષ
પણ ડગમગૂ પગ પગ તમસ સમક્ષ

તારી સ્નેહ તારી દેહ તારુ મન તન્મન
દિન દિન કરૂ ન ઇછ્યેય ચિંતન
પળો એવી માત્રમાં માણુ જીવન
જીવવા પેહ્લ જેમા જોઇ લઉ તારા નયન 

તને...

પૂરુ વીચારુ એ પેહલા કહી દઉ તને
આંખો ખોલુ એ પેહલા જોઇ લઉ તને
આ પળ પડે કોઇ પગલૂ એકલુ
એ પેહલા ઝાલી લઉ તને
તારા રજની રંગ સ્વપ્ના તૂટે
એ પેહલા એક વખત ભેટી લઉ તને

પહેલી વાર

જીવ્યા તા જાણે મૈં વર્ષો વર્ષ ઉમંગ્માં
હતા તો બસ બે પળ એક સાંજની મુલાકાતના
ખબર નહિ કઇ અવનવી અદ્ભૂત વાતમાં 
ખિલી ઉઠ્યુ તુ મુખ તારુ હાસ્ય નવરંગમાં 

જોયુ મૈં

વિશ્વ આખુ તો નથી જોયુ મૈં
એના રંગ ઢંગ અનેક મૈં જોયા છે
તારા હાથની મેંહદી ના રંગ જેવો
હજી રંગ અનોખો નથી જોયો મૈં

રાત્રી નભના સર્વ તારા મૈં
એક એક કરી નથી ગણ્યા છે
પણ દરેકની ઝગ મગ રોશનીમાં
તારા ચંચડ નૈન મૈં જોયા છે

તારી પ્રાર્થનામાં મંદીર જોયા
તારી પ્રેર્ણામાં સ્વપ્ના ગઢ્યા
તારો હાથ ઝાલી જેટલા પગલા ભર્યા
તૈં એ દીવસોને સોનામાં મઢ્યા 

સાહિત્ય સમુદ્ર નથી તર્યુ મૈં
કવિતાના કિનારા થોડા ફર્યા છે
તારી સ્નેહના આંચડમાંથી મોતી વીણી
મારી પોથીમાં લખી કહી રચના મૈં

પથ અનંત દરેક નથી ચાલ્યા મૈં
તારા સંગ દગ મગ બે પગ માંડ્યા છે
બસ એ પળોના કરી સ્મરણ મનમાં
છે જેટલુ એ સર્વ મેળવ્યુ મૈં

અધૂરી ઇચ્છાઓ

અધૂરી ઇચ્છાઓને કલ્પના સંગ પૂરી પાડૂ છુ
ભાવનાઓને કાવ્ય પંક્તીઓમાં દબાવુ છુ
પ્રેર્ણા અભાવે પડી જાય ઓછા જો કદી શબ્દો
બંધ આંખે જોયી તને એક ઊંડી આહ ભરી લઉ છુ

તારો સંગ

દર પળ દર ક્ષ્ણ દર સમયાંશ
તનમન તનમન નીહાળૂ મનો મન
મારી આવતી કાલ મારુ આખુ જીવન
જીવન જેનો અર્થ બસ તારો સંગ

ક્ષિતિજ પાર

આ ભેજ ભરી ભીની ઋતુમાં
આકાશ હથેડીમાં સ્પર્શું છુ
મન કહે છે બસ બે પગલામાં
ક્ષિતિજ પાર કદાચ પહોંચિ જૈશ હૂ 

ઇશ્વરના આંગણેથી...

ઇશ્વરના આંગણેથી નીયમ તોડીને આવી છુ
માટીનું રમકડુ નવી રીતે બનાવી આવી છુ
હૈયામાં ઉડવાની ચાહ ભરી આવી છુ
તેથિજ પગની જગ્યાયે પાંખ લગાવી આવી છુ