સાંજ પડી ગયી

એક ક્ષણ તો થોબી જાને
જો હું પાછળ રહી ગયી.
બે પગલા ધીમા માંડ ને
હું બસ થોડી થાકી ગયી.

ક્ષિતિજે મને દેખાયી મંઝીલ
આટલે દૂર આવી કેમ હારી ગયી?
મારી સંગ ઝટ માંડ ચાર પગલા
મોડુ થયુ, સાંજ પડી ગયી.

આખરે જ્યારે

વર્ષો વર્ષ રોયી રોયી માંગ્યા
મેળાપનો બસ એક જ દિ
મળ્યા જ્યારે મને આખરે
તો ચાલીસ પણ ઓછા લાગ્યા

સ્નેહ ભરી બસ એક સ્પર્શ માંગી તી મેં
રાત્રી નભ તારા સંગ લડી લડીને
મળી જ્યારે મને આખરે
તો હજારો પણ ઓછી લાગી

તારા ઝાંઝર ની છમ ને બંગડી ની ખન
તરસી તરસી બસ સાંભળી તી મેં કલ્પનામાં
ઝાલ્યો આખરે મેં જ્યારે હાથ તારો
તારા ચંચળ નયન નૃત્ય થી જ મન ભરાયુ નહિ

નાવડી

બૂંદ બૂંદ થી છે ગાગર
ગાગર ગાગર થી સાગર
સાગર મધ હુ અને તુ
તારી મારી નાવડી અને આપણો નાવક

ક્યારેક સ-ર-ર-ર-સર જતી
તોફાનો સંગ પણ લડતી
છીછરા હોય કે ઉંડા ઉંડા પાણી
સૌ લહેરને સુવન્દન મડતી

શક્ય હોય તો

શક્ય હોય તો કોઇ આવી સમજાવે
ક્ષણ ભર બસ મન મારુ મનાવે
અહિંયા તો લિધા વિના નામ તારુ
પળ ગુજરે તો આહ છૂટે
ત્યાં શુ દી મહિનો ને વર્ષ
કેમનુ ગુજરે જીવન આખે આખુ?

ઇચ્છુ છુ...

મારુ હ્રુદય દર્દ પંક્તિ બે પંક્તિમાં
કે નાનકડી એવી એક કવિતામાં
તને વ્યક્ત કરવા હુ ઇચ્છુ છુ

મારી ખોવાયેલી કલ્પનાની શોધમાં
પ્રેરણા સાગર તટે સંધ્યા ટાણમાં 
મારી વ્યથા કથા હુ તને કેહવા ઇચ્છુ છુ

મારી હથેડીથી સરતી રેતીની એક એક કણમાં 
તારા વિના વિતાવી એવી એક એક ક્ષણમાં 
........................................................
ખોવાયેલો એવો હુ તને પામવા ઇચ્છુ છુ 

સોનેરી

સોનેરી રેતીથી આ રણ છે

કે રણથી આ રેતી સોનેરી?

છે તો બેય રણ અને રેતી સોનેરી

પણ રેતી વિના શુ રણ અને શુ સોનેરી?

તુ સાંભળને

એક વાત કહુ તુ સાંભળને

આજે કહી દઉ હુ તુ સાંભળને

હસીશ નહી તુ સાંભળને

હળવે મલકાય તુ સાંભળને

સાચુ બોલુ તુ સાંભળને

મારા મનની વાત તુ સાંભળને

મનમાજ બોલુ તુ સાંભળને

હ્રુદય પડઘો તુ સાંભળને

પાસે બેસી તુ સાંભળને

હાથ પકડીને તુ સાંભળને

તુ સાંભળને તુ સાંભળને

ચાલ કાલે કહીશ તુ સાંભળજે